Umudumuzu Asla Kaybetmeyelim!

Merhaba Dostlar, 

Umut, kelime anlamıyla pes etmeyi reddetmektir. Hayatta hepimizin zaman zaman umudunu kıran olaylar olur. Beklediğimiz bir şey gerçekleşmez, işler ters gider, maddi sıkıntılar kapıyı çalar, sağlığımız bozulur ya da ilişkilerimiz derin yaralar alır. Bazen de arka arkaya gelen hayal kırıklıkları insanın zihninde öyle güçlü bir duvar örer ki artık gelecekte iyi bir şey olabileceğine inanmak bile imkansız gibi görünür. İşte insanın en fazla ihtiyaç duyduğu an, tam da böyle karanlık ve puslu anlardır.

Umut, hayatımızda iyi bir şeyin gerçekleşeceğine dair olumlu bir beklentidir. Geleceği henüz görmeden, geleceğin bugünden farklı olabileceğine inanabilmektir. Bu nedenle umut yalnızca güzel günleri pasif bir şekilde beklemek değildir; bugünün kötü olmasının yarının da mutlaka kötü olacağı anlamına gelmediğini mertçe kabul etmektir.

Zihnin Tuzağı: Geçici Durumları Kalıcı Sanmak

Dünyada pek çok insan umutsuzluk içinde yaşıyor. Fakat daha tehlikelisi, bazı insanlar içinde bulundukları umutsuzluğun farkına bile varmıyor. Sürekli kötü ihtimalleri düşünüyor, her telefonun çalmasında felaket bekliyor, geleceği geçmişte yaşadığı travmaların gölgesinde değerlendiriyor. Bir süre sonra insan kötü bir şey olmasını beklemekle kalmıyor; iyi bir şey olabileceği ihtimalinden bile korkmaya başlıyor.

Oysa geçmişte yaşadığımız hayal kırıklıkları geleceğimizin senaryosu değildir. Bir insan birkaç kez başarısız olmuş, işini ya da parasını kaybetmiş, bir evliliği veya dostluğu bitmiş olabilir. Bunların hepsi insanı sarsar, yıpratır. Fakat geçmişte başarısız olmuş olmak, gelecekte de başarısız olacağımızın asla garantisi değildir.

İnsan zihninin en büyük yanılgılarından biri de geçici bir durumu kalıcı sanmaktır. Bugün paramız yoktur ve "Benim hiçbir zaman param olmayacak" deriz. Bugün yalnızızdır ve "Ben hayatım boyunca yalnız kalacağım" diye düşünürüz. Zihin bazen tek bir kötü olayı bütün hayatın özeti haline getirir. Oysa hayatın en temel ve değişmez özelliklerinden biri akışkan olmasıdır; bugün içinde bulunduğumuz şartlar yarın tamamen değişebilir. Herhangi bir duruma bakıp "Bu artık asla düzelmez" demek, geleceği bugünün dondurulmuş şartlarına mahkûm etmektir.

Umut ile Hayal Kurmanın Farkı

İşte umudun hayati önemi burada ortaya çıkar. Umut, geleceğin bugünden farklı olabileceğini kabul etmektir. Üstelik umut etmek için her zaman devasa ve ütopik hayaller kurmamız da gerekmiyor. Bazen beklentilerimizi gerçekçi hale getirmek bile insanı çok daha huzurlu kılabilir. Çok şey bekleyip elimizdekinden az bulmak yerine, ulaşabileceğimiz hedefler belirleyip adım adım ilerlemek çok daha sağlıklıdır. Az bekleyip elde ettiğimiz şeyin kıymetini bilmek, doymak bilmez bir hırsla sürekli eksik hissetmekten katbekat üstündür.

Fakat burada umut ile hayal kurmayı kesinlikle birbirinden ayırmak gerekir. Umut, hiçbir şey yapmadan ellerimizi kavuşturup hayatın kendiliğinden değişmesini beklemek değildir. Gerçek umut, insanın geleceğin değişebileceğine inanırken bugün yapabileceği somut adımları da atmasıdır. Hedef belirlemek bu yüzden hayidir. Hayatında hiçbir hedefi olmayan insan zamanla pasifleşir; çünkü hedef olmayınca yön de olmaz. Küçük bir kitap okumak, bir borcu azaltmak, sağlığa dikkat etmek veya yıllardır ertelenen bir işi yapmak bile birer hedeftir. Umut bazen büyük bir mucize beklemek değil, küçük bir adımı yarına bırakmamaktır.

Dayanışma ve Birlikte Ayağa Kalkmak

Hayatın bazı dönemlerinde insan hedef belirleyecek dermanı bile kendinde bulamayabilir. Art arda gelen kayıplar özgüveni yerle bir edebilir. Böyle anlarda insanın yalnız kalmaması hayati önem taşır. Evini, arabasını, bütün birikimini kaybetmiş bir adam düşünün; her şeyi kendi suçu olarak görüp eşine "Sen beni bırak, kendine başka birini bul" diyebilir.

O kadının verdiği cevap ise her şeyi değiştiren o devrim niteliğindeki sestir: "Ne olmuş yani? Evimizi kaybettik, paramızı kaybettik ama birbirimizi kaybetmedik. Sağlığımız yerinde, canımız sağ olsun, yeniden başlarız."

İşte insanın en karanlık anında ihtiyaç duyduğu şey tam olarak budur. Hayatımızda maddi her şeyi kaybetmiş olabiliriz ama her şeyi kaybetmiş sayılmayız. Sağlığımız yerindeyse, yanımızda bizi seven birileri varsa, yeniden başlayabileceğimiz bir zemin hep vardır. Bazen bizim umudumuz biter, başkasının umudu bizi sırtında taşır. Zor zamanlarda "Ne halin varsa gör" demek kolaydır; maharet "Ne olmuşsa olmuş, ben buradayım" diyebilmektir. Gerçek dayanışma ve dostluk budur.

Zihnin Karanlık Sesine Karşı Durmak

Sürekli kötü ihtimalleri düşünmek ve geleceği şimdiden kaybedilmiş kabul etmek insanın ruhsal enerjisini kurutur. Bu nedenle zihnimizden geçen her düşünceyi mutlak gerçek kabul etmemeliyiz. "Başaramayacağım" yalnızca bir düşüncedir, kesinleşmiş bir hüküm değil. "Her şey kötüye gidecek" bir tahmindir, geleceğin tapulu bilgisi değil.

Elbette hayatta her şey güllük gülistanlık olmayacak. İnsan hastalanabilir, sevdiklerini yitirebilir, ağır fırtınalardan geçebilir. Ama umut, bütün bu enkazın ortasında bile yeniden başlayabileceğimizi fısıldayan o inatçı iç sestir. Türkçemizde ne güzel söylenir: "Allah'tan ümit kesilmez." Bu söz, insanı ayakta tutan en kudretli psikolojik destektir. İnsan geleceğin tamamen kapandığına inanmadığı sürece yeni bir çıkış yolu aramaya devam eder.

Mükemmel Olmayan Hayatla Barışmak

Umudu yalnızca kendimiz için değil, çevremizdeki yaralı ruhlar için de korumalıyız. Bazen bir insanın tek ihtiyacı devasa bir çözüm değil, omzuna dokunan sıcak bir eldir. "Yalnız değilsin, bunu birlikte aşarız" diyebilmek, karanlığın ortasına bırakılan en parlak ışıktır. Elimizde olanların; eşimizin, çocuklarımızın, sağlığımızın ve dostlarımızın kıymetini kaybetmeden önce fark etmeliyiz.

Ve umudun en saf, en yalın tanımını unutmamalıyız: Her şeyin kusursuz ve mükemmel olmasını beklemek değil, kusurlu ve pürüzlü hayatın içinde hâlâ iyi bir şeyler bulabilme becerisidir. Yarının ne getireceğini bilemeyiz ama yarının bugün olmadığını çok iyi biliriz. Bugün kaybetmiş olabiliriz, yarın yeniden kazanabiliriz. Bugün düşmüş olabiliriz, yarın daha güçlü ayağa kalkabiliriz.

Hayal kırıklığına uğramaktan korkup umut etmekten asla vazgeçmeyelim. Çünkü umut, hayatın bize hiçbir senet vermemesine rağmen yeniden denemeyi seçme cesaretidir. Ve asla unutmayalım ki; umut, pes etmeyi kesinlikle reddetmektir.